DNK I2a-Dinaric
D N K I2a - D i n a r i c
- D i n a r s k i t i p ljudi
Geografska pozicija Dinarida
Dinaridi, Dinarski venci a ponekad i Dinarske alpi je ime koje se koristi za skupinu planinskih visova koji su poredbeno vidljivi kao jedan niz na mestu južne Evrope to jest Balkana.
Taj niz , počinje da se ređa na severnom delu,tako da započinje odvajanjem od Alpa ,pa se vidno spuštaju na jug sve do Anadolije.On tako, praktično zauzima celokupno Balkansko poluostrvo.Kada su se zasebni visovi odvojili od Alpa ,Dinaridi se polako šire,njihova najveća visina je sačuvana uz obalu Sredozemnog mora a širenje teče laganim smanjenjem visine ka Panonskoj ravnici.
Najveću širinu Dinaridi dobijaju na mestu gde se spajaju sa Karpatima , tim drugim planinskim nizom u Evropi a koji se spušta sa severa Trakijske ravnice.Kontakt dveju nizova proizveo je promenu pravca kretanja kod njih samih.
Dinaridi na toj geografskoj paraleli skreću ka samom jugu a Karpati odlaze istočno.Dinaridi šireći se dijagonalno ka jugu prelaze na Peloponez.Dalje Dinaridi bivaju razdvojeni morem,zato Krit i Rodos su ostrva sa kojima se Dinaridi konačno završavaju.
Karpati se nakon dodira sa Dinaridima odvajaju istočno i sa Starom planinom i njenom najvećom visinom od 2.376 m završavaju svoj put u dodiru sa Crnim morem.
Ostvarena narebranost Dinarskog masiva na istoku Balkana nastala je zajedno sa Karpatskim masivom pa je njihovom zajedničkom silom naboja došlo do uzdignuća Tračkog uzvišenja i planine Rila.Pa je zato planina Rila i najveća planina na Balkanu sa visinom od 2.925 m .Na mestu sudara planinskih lanaca Karpata i Dinarida iznikli su najveći visoki planinski masivi na Balkanu.Pored Rila tu je Pirin sa 2.914 m,Falakro sa 2.232 m i Rodopi sa 2.191 m a zato, to su planinska uzdignuća koje se protežu istočno od Dinarske osnovne putanje a južno od Karpatskog masiva.
Centralna pozicija,ona zauzima polovinu osnovne linije Dinarida,to je na mestu (nekada Trojanskih planina)sada Prokletije i vidljiva sa nekoliko uzvišenja od kojih su najveći Jezerski vrh sa 2.694 m,Zla Kolata sa 2.534 m i Gjalica sa 2.487 m.
Da bi se opisala pozicija Dinarida iz pogleda njenog centra vidimo jedan deo, severni deo Dinarida,vidimo i drugi deo, južni deo Dinarida.
Severni Dinaridi bili bi visovi koji grade planinski niz preko Durmitora od 2.523 m ,Maglića od 2.386 m, Zelengore od 2.014 m ,Bjelašnice od 2.067 m,Čvrsnice od 2.227 m,Cincara od 2.006 m ,Dinare od 1.913 m,Kamešnice od 1.855 m, Svilaja od 1.508 m,Velebita od 1.757 m,Malog Rajinca od 1.699 m,Risnjaka od 1.528 m i Snežnika od 1.795 m visine.Čime se Dinarski masiv učvršćuje u masiv Alpa.
Južni Dinaridi su visovi daleko bogatiji, viši i širi od severnog dela ,radi toga se pojavljuju više kraćih linija, polaznih sa različitih geografskih pravaca.
Jedan od tih pravaca je građen od visova Nidže od 2.521 m,Olimpa od 2.917 m, Ossa od 2.261 m i Peliona od 1.624 m.
Drugi masiv ide preko Solunske glave od 2.540 m i Babe od 2.601 m pa se tako završava.
Glavna južna linija Dinarida ide od Prokletija i Šar planine i visova Pelistera od 2.601 m,Ilindena od 2.542 m ,Veternika od 2.420 m,Široke od 2.218 m,Visoke Čuke od 2.182 m,Giona od 2.510 m,Valamara od 2.373 m,Koraba od 2.764 m,Psili Korifi od 2.351 m, Perister od 2.295 m,Timfi od 2.497 m,Smolikas od 2.637 m,Erymanthos od 2.224 m,Garoanija od 2.355 m,Kyllini od 2.376 m,Pakhnes od 2.453 m,Ida od 2.456 m i Spathi od 2.148 m.Čime se Dinaridi učvršćuju u Anadolijski plato.
Pažnja:
Najveća moguća putanja Dinarida je zapravo i najveća dužina Balkanskog poluostrva.Ta dužina odprilike iznosi 2260 km od kojega je najveći deo pored mora ili u dodiru sa morem.To je zapravo osnovna linija Dinarida i pokazana linijom na slici , ovde Balkana.
Geološko poreklo i starost jezera na Dinaridima određuje kada je počeo život ljudi na Balkanu
Na geografskom prostoru Dinarida postoji više od 50 jezera čije je poreklo glacijalno.
Primerom jezera:
Plavsko,Cirkno,Morensko,Malo,Djeravičko,Veliko,Djeravičko,Orlovačko,Kotlaničko,Štirinsko,
Borilovačko,Crno,Belo,Trnovačko,Suza,Oko,Bubreg,Blizanci,Trolist,Ribno i Donje
su samo neka od mnogobrojnih jezera čiji se postanak vezuje za vreme nakon otapanja leda a nastalog usled Ledenog Doba.
Pažnja:
Zadnje ledeno doba je bilo vremenski između 13.000 i 9.000 godina , koje je obuhvatalo prostor od Severnog pola sve do Dinarida.Život na Balkanu i Evropi je bio onemogućen u tom periodu.
Geološka ispitivanja u 20 veku u cilju da se sazna više o starosti određenih jezera rezultirala je zajedničkim zaključkom da sva glacijalna jezera na Balkanu imaju starost od 9.000 godina.
Pažnja:
Franjo Fritz(1932-1995) poznati Geolog sa Balkana objavio je 1984 godine u svom radu ,,Starost i poreklo Vranskog jezera" i činjenicu da je starost tog jezera 9.000 godina.
I drugi geolozi radeći testiranje drugih jezera dolazili su do istih rezultata.Tako da je zbog toga nastalo ustaljeno mišljenje među geolozima da su sva glacijalna jezera sa Balkana nastala pre 9.000 godina a nakon Ledenog doba.
Pre sada tačnog i izmerenog,merenog sedimenta sa dna samih jezera, starost te naslage a koje su odredili geolozi u 20 veku , postojao je preteča u takvoj tvrdnji o lednicima a to je rad Jovana Cvijića iz 1891 godine. On je ustanovio da su Dinarski prostor zahvatili glacijalni uticaji.On je to odredio metodom opažanja rezultirajućih procesa a nastalih nakon ledničkog zamrznuća krečnjačkih planinskih stena.
Opis:
Ledeno doba je zbog 4.000 godina zaleđavanja stena i krečnjačkog planinskog uzdignuća proizvelo stanje raspadajuće kristalne mase,mase pretvorene u sitne kockice različite veličine, raspadnutu masu nakon otapanja leda i njeno sakupljanje u uvalama u različite kamare, na različitim lokacijama po Dinarskom prostoru.
Jovan Cvijić je to uočio ,zabeležio,crtežima oslikao i različitim karakterima prvi dao odgovarajuće ime.Pa stoga njegov,,kraš" je ustaljeno ime za kamene skupine nastale posle ledene erozije u svetu geologije a nastao nakon Ledenog doba.Jovan Cvijić je utemeljitelj takve geografije i geologije Balkana i Dinarske geološke evolucije .
On je omogoćio da se sazna poreklo sadašnjeg geografskog izgleda Balkana.
Neposredno on je naveo geologe da utvrde vreme otapanja lednika ,stvaranje jezera i neposredno početak života ljudi na Balkanu ,a to sad vidimo je bilo pre 9.000 godina.
Ovo je Ilirski znak, on se vremenski
najduže zadržao u kulturi
Balkanskog naroda.
Ovo je Ilirski znak, on se prvi iskorenio iz običaja naroda,
to se vidno primetilo nakon pojave Avara na Balkanu.
Ovo je Ilirski znak,njegovu
istovetnost zaboravljamo nakon
smrti Kralja Marka Mrnjavčević
sada postoje nešto drugačiji
znaci na Balkanu.
Kulturna tradicija ljudi sa Balkana,
ovo su ,,Stećci" koji nas na to podsećaju.
Kulturni ornamenti poda na
Balkanu ,ovaj je iz Sirmijuma
danas Sremska Mitrovica.
Predhodno je on bio Ilirski grad.
U vreme Rima on je bio Glavni carski grad,
prestoni grad desetak careva.
Godine 577 grad porušili Avari.
Sunčev znak na Balkanu kao Ilirska kultura
na nalazištu Justinijana Prima.
Mesto grada se zove Caričin grad
danas kod Leskovca.Nekada to
je bila Dardanija.
Znak ,,sunca" na prostoru kod
Ohrida , na Balkanu.Trebenište,
nalazište povezano sa Ilirskim
kulturnim ostacima.
Znak ,,sunca" iz nalazišta Romulijane
sa prostora Balkana.Mesto nalazišta
Gamzigrad kod Zaječara.
Znak pronađen u Vinči star najmanje
8000 godina nalik nekada Ilirskom ili
danas upamćeno grbom Srbije.
U 14 veku stari znak Ilira korišten je kao
porodični znak Mrnjavčevića, mesto danas grad Prilep
mesto na Balkanu.
14 vek Grupni grbovnik
u vreme Cara Dušana
sve na Balkanu.
Još jedan grbovnik Cara Dušana.
Nekada Ilirski
iz vremena 14 veka
ovo je bio znak Srbije
u vreme Cara Dušana.
Hram Svetog Save u Beogradu .
Krst na hramu Svetog Save
nekada kao znak Ilira i stari grb Srbije.
Do današnjeg dana ovakav
znak se smatra
Ilirskim znakom .
Ilirski znaci na kovanom novcu na Balkanu.
Dinar ili denar a u vremenu Rima zvali su ga dinarius ali je
kovan sa znacima Ilira.
Kovana novčanica iz vremena pre 1950 godina,
na Balkanu sa znacima Ilira.
Papirnata novčanica štampana
1919 godine
u Kraljevini Jugoslavija
prostor na Balkanu,
na njoj vidljivo znakovi Ilira.
Geografsko ime i ime kovanog novca je dobijeno od imena Dinarskih ljudi
Ti ljudi ,na prostoru Balkana, Dinarski ljudi su od davnina topili metal.
Jedna od njihovih posebnosti je da su topili srebrni i zlatni novac. Taj novac je u razmeni sa drugima nazivan ,,dinar" . To je opet bilo nešto po čemu su se ljudi Balkana odvajali od ljudi iz drugih delova sveta.
Pa pored geografskog imena , imena planinskog niza ,,Dinaridi", ljudima Balkana dodato je i ime njihovog kovanog novca.To ime je ,,dinar",takav novac je širio njihovo ime, širenje imena su obavili ,,trgovci" , drugi ljudi,ljudi iz okolnog sveta koji se bavio trgovinom svih roba.
Geoetno-genetika priča o Dinarskim ljudima
Na prostoru Dinarskom žive karakteristični ljudi, zbog svoje posebnosti prirodno nastale iz najstarijih vremena o njma su pisali drugi ,njihovu posebnost su više opažali stranci nego oni sami.Većina stranih promatrača kada ih opisuju, tvrde da su to - Dinarski ljudi.Pored ova dva primera,radi imena ,posebnosti u davnom vremenu pre 2000 godina , pojavljivala se sa vremenom novijim i treća posebnost a to je etno biološka posebnost koja se vezuje za pisane tragove. Prvi pisci su vidno zaključili da su ti etnički ljudi Balkana različiti ljudi ,razlikuju se od ljudi iz drugih krajeva sveta a to je zato jer ti ljudi imaju drugačije antropogene osobine.
Mogli bismo reći da antropologija daje odgovor i na pitanje globalno: Šta to znači biti čovjek?
Kultura života i običajna navika obeležavanja
Primerom, prateći pronađene predmete iz davnih vremena stvaramo zaključke o prastaroj kulturi a koja je bila nekada i čiji ostatci postoje i danas, u narodu korištenom nekada ,u narodu koji koristi isto i danas na Balkanu.Zato ovi znakovi koje imamo videti danas su zapravo putovanje iz prošlosti tragovima zaboravljene kulture.
Kako je vreme starosti a sačuvanih predmeta mnogo veliko, tako veliko da nepostoji način da se tačno odredi datum njihovog nastanka ,tih najstarijih arheoloških ili antropoloških sadržaja.
To su nama najstarije uspomene, na te nekadašnje ljude,to je ono što je arheološki odkopano,otkopano iz zemlje,zemlje koja je većinom vodenim potopom naneta,naneta preko ostataka naselja i preko starog životnog prostora ljudi i samih tela ljudi a danas na Balkanu.To nam pokazuju brojni ostaci iz ,,Vinče",,,Lepenskog Vira" kao i drugih sličnih mesta na Balkanu.
Arheologija i Genetika na Balkanu udruženo stižu do objašnjenja o Dinarskim ljudima
Danas genetika je utvrdila da ljudske kosti u Vinči i Lepenskom Viru su iz vremena pre 8000 - 9000 godina i oni govore da njihova genetika je spojena sa genetikom nekih ljudi koji i danas žive na Balkanu.
Ne, nije to genetika svih današnjih ljudi ,svih koji se sada nalaze na Balkanu ,znamo da su ,,neki" ljudi kasnije došli na Balkan ali prastanovnici DNK-I2a su ljudi koji su potvrdno bili i pre od drugih na prostoru Balkana,genetski potvrdno i mnogo pre starosnog vremena Vinče i Lepenskog Vira.Tako da se oni smatraju starosedeocima Balkana.
- ,,Stećci" kao Arheološki dokaz,
Dinaridi kao geografski dokaz,
,,Vinča i Lepenski Vir" kao genetski dokaz,
svi oni zajedno Balkanski dokaz o Dinarskim ljudima
Na prostoru samih planinskih visoravni Dinarida postoje neutvrđene starosti ,ostaci oblikovanih giganskih kamenih blokova ,veoma ukrašenih,sa ornamentima, popisivački su njih nazvali ,,Stećci".Oni bi trebali da budu uspomena na ljude pre 10.000 godina. Nije sve popisano ali ono što je teškom mukom zapisano pripada broju od 65.000 komada.
Neki od tih primeraka mere i preko 32 tone težine.Jedan od razloga što su ti predmeti sačuvani do danas je njihova sila neuništivosti i njihove lokacije koje ih čuvaju jer su u većini na zabitim mestima, po velikim visinama Dinarida.
Ukrasi koji na njima stoje, pričaju nam svoju priču o kulturi koja je identična kulturi i posle njihovog vremena.Tačnije ono što je tada u njihovo vreme bio trend, tog starog vremena ,njihovi naslednici ili deca su polako zaboravljali i izostavljali iz dalje upotrebe.
Prestali su biti dosledni i istrajni u svakom vidu ponašanja,menjali su život pa onda i kulturu običaja.Iako je prošlo možda i 10.000 godina, neke oznake i danas možemo pronaći u kulturi našeg življenja.
Nisu to iste kulturne i znakovne forme,one su malo promenjene zbog želje njihovih potomaka a onda i naših predaka da se pridoda novi pečat kulturi.Ali hronologija stanja govori da se to zapravo radi o istoj kulturnoj kreaciji.Možda reformisanoj i pripojenoj nekim novim ritualnim imitatorima,koji su preuzeli ulogu čuvara tradicije.Hrišćanstvo je jedno od takvih,ono je preuzelo sve svoje oznake od ranijih znakovnih ponašanja ljudi sa Balkana.Međutim znakove koje sam izdvojio, samo primerom ova tri karakteristična ,oni su globalno 20 puta stariji od samog Hrišćanstva.Ovo je bitno, za razumevanje znakova kao kulturne pojave ,koja se prenosila kroz ogromno veliki broj naslednih generacija,sve do danas.
Znakovi su osnova kulture nekada a koja se pojavljuje i danas, doduše danas mnogo manje i mnogo skrivenije u pojavi negde i na mestima neodređenim i u vremenskom kontinuitetu koji govori da praksa nije baš uvek prisutna.
Iako tako degradirana kultura, sadržajno opstaje još uvek i mogu je,, samo" videti oni ljudi kojima ti znakovi nešto znače.Svi ostali će smatrati da je sve na svetu deo umetničke slobode i kreacije samo jednog čoveka,umetničkog kreatora.Međutim ovde nije reč o jednom čoveku nego o populaciji ljudi kojih nema nigde na svetu.Njih ima samo na Balkanu i na Dinarskom prostoru pa onda prošireni tako postojavaju i u Evropi najviše.
Pa zato ovde i sada idemo tragom samo njihove kulture.
Stanje nerazjašnjene starosti predmeta dostupnim sa oznakama ,zamagljuje ukupnu svest ljudi i sprečava nas da formiramo svoju istoriju kulture od našeg najstarijeg vremena, sprečava nas da vežemo te ljude predke sa nama današnjim a onda nemožemo da vidimo sebe u vremenu koje dolazi do nas oduvek.Neznamo precizno kada se desio početak i praksa korišćenja tih znakova u našoj kulturi života ,naroda koji životom svojim postojavaju na Dinarskom , tojest Balkanskom prostoru.Potvrda da je to oduvek kao saznanje o vremenu početka dala bi sigurnost tim ljudima danas za njihovu vezu sa davnim vremenom i njihovim predcima ,ljudima roditeljima njihovih roditelja.
Radi toga nedostatka pojava ,,Stećaka" se nesvesno gura tamo - vamo a sve da bi se zaboravila naša starost i suživot sa evidentiranim kamenim blokovima.Pa stoga izostaje poredbena priča i sam zaključak.
Bitno je da njihova ogromna veličina (preko 30 tona) i njihov ogroman broj od 65.000 komada ,po sebi sama kao postojanost u prirodi priča svoju istoriju koja se opet zbog geografske pozicije vezuje za Dinarski prostor.
Ukoliko tih 65.000 komada poređamo u kolonu koja bi se kretala od najtežih ili najvećih ka najlakšim ili najmanjim moglibi da zaključiti sledeće.Starost je veća kad je veličina veća a manja kad su manji ti stećci.I još jedan neposredni zaključak se dobija onda kada se posmatra na jednom mestu svih 65.000 komada stećaka.Vremenska distanca od najmlađih do najstarijih stećaka odmah vrlo primetno se prikazuje posmatraču da je reč o jako velikoj starosnoj razlici ili rasponu njihovog stvaranja.Postoje stećci koji su jasni čuvari stanja da je na njih delovala sila uništenja koja se može samo opisati i pokazati kao uništenje kamenog bloka koje dolazi usled ledene sile erozije.A to je onda dokaz da neki stećci su napravljeni čak u vremenu kada je ledeno doba postojavalo na Dinarskim planinama.Naučno to bi bilo pre 13.000 godina.Međutim to je samo predpostavka čija tačnost i nije sada bitna.Tačnije nije važno dali su stećci stari 13.000 godina ili 10.000 godina ,dali su oni stvoreni pre potopa ili pre 8.000 godina ali kada se složimo da su nastali pre hrišćanstva a to znači pre 2000 godina cela priča dobija drugačiju sliku.Druga činjenica ,obeležavanje mesta gde su sahranjivane osobe vezuje se za naselja odma pored gde žive ljudi i danas a svi stećci postoje na mestima gde su živeli ljudi nekada.Samo to onda samo po sebi govori svoju priču,niko nije upamtio niti jedno imenom upamćeno mesto stanovanja tih ljudi čije su kreacije ti ,,stećci" i čiju praksu i način izrade više ne koriste hrišćani.Jedina spojnica je geografski prostor gde su sada ,,stećci" i poznato saznanje da baš tu je glavno mesto ljudi po imenu ,,Dinarski" ljudi.
Na takvu činjenicu i ljudi koji su specifični samo za taj Dinarski prostor nazivaju se ljudima Dinarskim.
Tako danas u najmanje zadnjih 10 godina genetski ustanovljena I2a grupa nosi svoje takvo ime Dinarski u smislu I2a-Dinaric.
U oblasti ljudske vrste koja je u celosti zbir više različitih Hibridnih vrsta postoji kategorizacija po osnovu Hibridne kultivisane populacije u vidu Y- haplo grupe.
Neverovatno je postojanje teorije od pre mnogo godina o kojoj većina ljudi danas nikada nije čula.Pa zato molim za malo pažnje!!!
Y-haplo grupa je jedna nezavisna grupa ljudi koja je kultivisana na zasebnom mestu na zemlji ,grupa koja poseduje karakteristike koje su prepoznatljive uprkos slobodnom mešanju sa hibridnim grupama ili sa ljudima drugačije Y haplo grupe. Danas bi moglo da se tako postave zaključci međutim pre nekada kada se nije znalo mnogo o genetici postojali su samo Antropološka istraživanja koja su na osnovu empirijskog posmatranja pokušali da dođu do sličnih zaključaka.Mnogi takvi antropologijski zaključci su potvrdno tačni kada se Dinarski ljudi posmatraju.Dinarski ljudi su I2a -Y haplo grupa koja je zapravo rasa ili hibridna grupa ljudi, populacija koja se može danas jasno detektovati.Sve što su Antropolozi sakupili i pokazali a stavljajući u vezu sa Dinarskom rasom ili Dinarskim ljudima danas se genetski precizno povezuje sa DNK-I2a ljudima.Dinarski planinski prostor je zapravo Balkan a on je mesto gde su se nekada nalazili Dardanci,Dardanija,Trojanci,Iliri,Ilirija pa čak i Brsjaci se mogu staviti u listu sa njihovih imena u okviru ljudi DNK-I2a hibridne haplo grupe.
Pa zato što su ILIRI najpoznatiji a Trojan kao osoba i Dardan njihov predhodnik koristiću Ilire kao najmlađe ime za DNK-I2a ljude.
Znaci i Oznake u vezi sa Imenima
Razlog više može da bude da se ime Iliri može potvrditi dokumentima dok za Trojance i Dardance sve je manjeg kapaciteta i više je postojano samo u predanju ljudi.
Potrebno je pomenuti sva ,,imena" a koja se vrte u priči povezanoj za ljude Balkana.Postoje ,,imena" koja su povezana sa stvarnim ljudima ,to su ljudi koji su stvarno postojali pre pa onda postoje i danas.
A,postoje imena koja su ,,izmišljena" tokom političke borbe i nekada te kao tako izmišljena postojavaju i danas ali oni su bez materijalnih dokaza o sobstvenom ,,JA" danas. Osobe ili skupine ljudi koje su politički ,,inficirani" iluzijom o nekakvom ,,novom narodu" a tako oni sebe stavljaju u vezu sa ,,politički" stvorenim narodom a potom imaju ogroman nagon ili potrebu da sebi pribave dokaz da su takvi ,,zasebni" postojani za baš na tom mestu gde se trenutno nalaze.Zbog toga dolazi do rata za preotimanje svega što jedan ,,narod" treba da poseduje.Takav narod treba da ima:svoju kulturu,svoj jezik,svoju zasebnu istoriju,svoje junake,eventualno svoju versku tradiciju,svoje nasleđe u vidu materijalnosti koje ih vezuje za taj prostor.Takvi ljudi ,,iluzionisti" politički podkradaju svoje okolne ljude koji žive u njihovoj blizini.Na politički ,,vešt" način ,,štampaju" prepravljene činjenice kao svojom ,,nacionalnom" baštinom a sve što bi im naškodilo ,,uništavaju" ili politički proglašavaju ,,lažnim".Međutim kada se posmatrač događanja na terenu dovoljno odalji od iste teme stvari su zapravo ovakve.
Na Balkanu celom bio je jedan narod ,,starosedeoc",on je govorio jednakim jezikom na celoj teritoriji njegovoj.Pa zatim su posedovali svoju jako staru kilturu života ,tako da dolaskom drugačijih ljudi u njihove krajeve nije se bitno ta kultura menjala.Pošto sve što je neko zatekao na prostoru Balkana pripadalo je tim ,,starosedeocima".Takva otpornost na novajlije ,te nove doseljenike bila je prirodna,međutim u sve je politika umešala prste pa se na neka mesta doseljava veći broj ljudi ,a sa nekog mesta se proteruju starosedeoci.
Balkanski prostor je demoliran,sa nekih mesta je starosedeoc poguran dalje,kompaknost Balkanskog starosedeoca je uništena.Doseljeničke maršute ispresecale su Balkan na nekoliko mesta.Italijani,Slovenci,Austrijanci,Mađari,Rumuni,Bugari,Grci,Albanci,Makedonci,Srbi,Crnogorci,Bosanci,Hrvati svi oni su jezik starosedeoca delimično savladali i onda zbog svoje lične ,,političke" potrebe izmenili koliko su mogli.A nisu mogli u celosti.Tako da se danas u rukama dobrog ,,lingviste" svaki jezik Balkanskih ,,država" nemože smatrati novim jezikom. Ono što se vidi je da je to samo ,,pokvareni" starosedelački jezik.Kod nekih je on bliži a kod nekih je on dalji od starosedelačkog jezika.Takvo stanje je i sa kulturom i običajima.Kultura oblačenja je postala komercijalna kategorija te se po odevanju nemogu više ljudi razlikovati ko je ko.Pre 200 do 300 godina ljudi su Prezimenima pokušali sebe zaštititi od novo pristiglih doseljenika.Međutim i u tom pogledu 5-10 % novo pridošlih su uspeli uzeti prezime od starosedeoca.Prezime više neštiti i nije garant o poreklu ljudi.Na nekim mestima je promena prezimena politički menjana na celom jednom regionu ,opet u cilju da se kolektivna svest zajedništva zatre.
Od davnina pa do danas planinski visovi na mestu gde su obeleženi na slici zvali su se ,,Dinarske" planine.
Znakovna predstava iz Vinče i vremena pre 9000 godina kao i evidentno zastupljena znakovna forma na Stećcima koji bi trebali da dolaze iz slične vremenske udaljenosti do nas danas.
Hrišćanski znakovi pripadaju prošlosti Ilira
Ilirski znak na novcu kod ljudi sa Balkana
Karte koje pokazuju spomen ,,Ilirske teritorije" na mestu današnjeg Balkana i delu Dinarskih visova.
Određeni strani geografi pisali su o Balkanu i o tome ko živi na njemu.
Karte su crtali moreplovci Mediteranom po svemu oni Ilirima nazivaju ljude koji nastanjuju ceo Balkan.
Vincenzo Mario Coronelli
(1650-1718) - bio:
kosmograf ,
kartograf ,
etnograf,
izdavač i
enciklopedista.
Ilirija kao prostor ucrtan na kartama Balkana
Vićenzo Coroneli poznati geograf i kartograf koji kao geoetnolog opisuje Ilire na Balkanu.
Jedna vrlo zanimljiva karta, ona oslikava Iliriju na Balkanu.Cornelli na poziciji iznad Skadarskog jezera danas na mestu same pećine u kojoj je sagrađen manastir ,,Ostrog",on je obeležio početak ,,Trojanskih" planina.
Trojanske planine na Balkanu
Daniele Farlato - autor studijske knjige o Ilirima
naziv knjige je:
,,I L I R S K I S V E C I "
ona je sadržajno napisana na 700 strana.
Danijelo Farlato
opisuje 26 geografskih blasti ovde
svaka po broju poređani
u sastavu ,,I L I R I J E"
Iliri ljudi na Balkanu
Ovo je priča o istinitosti i dokazima da su Trojanci isto što i Iliri a Iliri isto što i Dinarski ljudi a oni opet da su danas DNK-I2a genetski ljudi.
Avdo Međedović (1874-1955)
guslar iz Obrova mesto
Balkan.
Kapa i gusle (Ilirske)
Odisej ,
zarobljavanje
na njemu
kapa Ilira
Odisej sa
kapom ,on je
Ilir
Helena
(Trojanka)
Ilirska
kapa i
popularni
znak Ilira
na Jugu Balkana
(danas Grčka)
Helena
(Trojanka)
Obojana
da bi se istakla
1.
-Ilirska kapa
Homerovi junaci, Iliri
Homer je osoba pevač, on je u svetu postao poznat, bilo je to daleko iza njegove smrti , on se opisuje u naučnim delima već dugo ,prvo je uočena vrednost epske pesme a zatim je primećen Homerov dar za pevanje, na kraju priče o Homeru je celokupnost i bogato kulturno ostvarenje koje priča poseduje ,sve biva istorijski vredno.
Homerovo mesto rođenja je ipak do danas nepoznata činjenica.
Homerova životna ironija:
Ironičan je odnos dogođenih stvari , istraživači su uporni a nemoćni.U vreme kada je pevao Homer uloga ljudi je bila takva da nisu obraćali pažnju na njega . On je bio samo jedan običan putujući pevač.On nije bio posebno ničim bitan ljudima iz njegovog vremena.
On je postao bitan,daleko posle njegove smrti,pa zato se nemože pronaći ništa sigurno i detaljno o njegovom životu,kada su rešili znatiželjni da saznaju, sad je to vidno kasno.Homer je živeo kao običan čovek,
Homer posle smrti je važna istorijska ličnost.
Ilijada i Odiseja zapis na jeziku nerazumljivom:
Nešto više o opštem neznanju ljudi a to je činjenica da je prvi zapis epa bio na jeziku kojega Grčki jezik nije razumeo.Morali su tadašnji Grci da ep prevode , na svoj jezik.Epske pesme su došle do nas, u današnjem obliku,da možemo da ih čitamo, isključivo nakon prevođenja na tadašnji Grčki jezik.
Imena Homerovih junaka su Imena skupine ljudi na Balkanu:
Ilijada je jedna epska pesma a Odiseja je druga epska pesma.Homer je ličnost koja pevanjem ovih pesama, omogućila da se Ilijada i Odiseja sačuvaju od zaborava.
U Ilijadi je sve okrenuto ka glavnom liku Ily ,on se nalazio na jednoj zaraćenoj strani u sukobu.
U drugom epu Odiseji ,sve je okrenuto ka Odiseju ,on je suprostavljen Ilyi u tom sukobu.
Poistovećenje ljudi preko jedne osobe junaka i njenog imena ovde je jasno vidljivo.
Deda se zvao Dardan,on je podario ime okolnim ljudima Dardanci,njegov sin Troy podario je ime okolnim ljudima Trojanci a njegov unuk Ily podario je ime okolnim ljudima Iliri.Još jedna ličnost Helena(Jelena) koja je bila devojka koja je bila glavni uzrok rata Trojanskog, podarila je svoje ime okolnim ljudima Heleni.A nju su još nazivali Helena Trojanska.Tako da se pevanjem epskih stihova Ilijade ili Odiseje ova priča o Trojanskom ratu detaljno urezala u sećanje ljudi široko na Balkanu i ostala dugo da traje u njihovoj budućnosti i u vremenu nakon Trojanskog sukoba.
Iliri je ime, ono je preuzeto od jednog junaka učesnika Trojanskog rata ,opevanog i glorifikovanog u narodu na Balkanu, tako da u jednom istorijskom vremenu svi ljudi na Balkanu su identifikovani kao Iliri.
Dugotrajnost narodnog epskog pevanja,toj kulturnoj pojavi ljudi sa prostora Balkana izazvalo je poistovećenje ljudi sa ličnostima učesnicima u borbama,sistemom da su neki ljudi prihvatili samo jedno ime njima draže ili bliže a od svih junaka i aktera same Trojanske borbe. Pa danas kada je prošlo višeo od 3000 godina nakon Trojanskog rata, zbog takve narodne tradicije i pevanja pesama, ljudi Balkana su sačuvali skoro detaljno priču o Trojanskom ratu.
Evolucija epskog pevanja:
Sve epske pesme su narodne , sve su isključivo samo pevane, dok nisu zapisane.Sadržaj epskih stihova je oblik narodne kulture ljudi iz prošlih vremena koje sadržavaju okolnosti iz njihovog života.A pojedinci kao Homer su pevači koji su zapamtili pesmu od starijih pevača i prave svojim umećem akt prenosa narodne kulture. Prenos epske pesme je trajao kroz vreme dugo, sve dok neko to nije zapisao.
Primer o zapisivanju je:
Vuk Stefanović Karadžić (1787-1864),on je sakupljač i zapisničar epskih pesama,ne , on nije bio njihov tvorac.On je jedan od poznatih i priznatih zapisničara epske pesme sa Balkana.
To je sretna sudbina svih epskih pesama, da budu u konačnici vremena zapisane.
Inače očekuje ih zaborav.
Neverica radi nepamtljivosti:
U vremenu 20 veka Homerovo pitanje se preispitivalo, posmatrači istorije držali su priču ovako ,sve sakupljeno o Homeru proglašeno je izmišljenom pričom,iz razloga što takvo muzičko izvođenje, sa pevanjem ,niko ko je probao nije mogao da odpeva.Zbog takve prirode stvari a zbog veoma dugog epskog stiha, novi procenitelji istine nisu hteli priznati Homera, kao moguću istinu koja se može pripisati prirodi jednoga čoveka, pevača. Procenitelji sami nisu mogli da upamte, zatim nisu mogli ni da otpevaju, toliko puno stihova, pa onda nisu verovali da to neko drugi može da uradi, isti procenitelji su smatrali da je sve uvezi Homera neistina u situaciji ako se sposobnost njihova uzima kao merilo.
Zbog takvog u osnovi njihovog problema, Homerska istina je negirana .
Oni su tvrdili da je to neko vremenom dopisivao,pa je zato toliko naraslo,a kao dokaz njihov je bio ,to niko nemože da odpeva.I skoro da bi to tako i ostalo.Sve dok se nije desilo odkriće.
Otkriće za istinu o Homeru :
Događa se da godine 1934 profesor Milman Perry sa Harvarda iz Amerike i asistent Albert Lord su uspeli da razreše Homerovo pitanje.
Na prostoru Balkana u malom mestu Obrov, upoznali su Avdu Međedović.Avdo im je ispevao u mahove preko 80.000 stihova a po najvažnije u jednom dahu je odpevao svadbenu pesmu ,,Smailagić Meho" .U pesmi je bilo 12.311 stihova čime se dokazalo da Ilijada i Odiseja su pesme koje jedan pevač mogao zapamptiti i pevati više puta.Svaki Avdin stih je zabeležen i čuva se u orginalu i svojevrstan je dokaz istine o poduhvatu ,,pevanja uz gusle".
Ironija Avdinog života:
Iako je prošlo otprilike 2800 godina od Homerovog životnog postojanja do Avde sudbina se njihova skoro poistovećuje.Ovaj pevač je upamćen za njegova života kao skroman i siromašan čovek.Sve što je dobio kao zaslugu svog pevačkog dara je bilo 200 tadašnjih dinara od kojih je mogao kupiti dve krave.A njegova vrednost i važnost se utvrđuje tek posle njegove smrti i to mnogo nakon nje , danas. Životne sudbine putujućih pevača Homera i Avde su jednake,razlika je na Avdinoj strani,zna se njegovo tačno poreklo i mestu rođenja i porodične veze sa ljudima Balkana.Sve ostalo se kod obojice javlja jednakim redosledom,tek sada se uviđaju njihovi kvaliteti i oni su predmet naučne analize.
Svaki uspeh ovog pevača iz Obrova je mali u smislu gledanja samo na njegovu jednakost sa pevačkim sposobnostima samog Homera,što onda samo govorimo o istini Homerske sposobnosti ali sada kada je to jasno isto umeće obojice pevača,stvar je dobila novu vrednost.Ovo je sada istina o ljudima sa Balkana.
Homer je čovek sa Balkana kao i Avdo.Sadržajno svi njihovi opevani likovi u svim pesmama kao i oni sami su ljudi koji su ljudi sa Balkana.Cela priča Homerova i Trojanskom ratu iz 1184 godine pr.no.ere dolazi do samog Homera i to 300 do 400 godina kasnije.Zaključak je da se narodnim predanjem i tradicijom pevanja uz gusle ona čuvala u narodu Balkana i prenosila sa generacije na generaciju novih ljudi.Kada je to došlo do Homera,kad se našao neko ko je to znao i da zapiše.Onda je od Homera prošlo još mnogo godina kada to neko preveo što je predhodni zapisao a zatim od Homerovog pevanja je prošlo još 2734 godine ,da bi se došlo do Avde Međedović koji je sačuvao istu vrstu pevanja i potrebnu snagu pamtljivosti za takvo dugo pevanje.Homer i Avdo su dokaz Balkanske vrste ljudi i njihove sposobnosti.Antropološki profil nekadašnjih Trojanaca i Ilira nastavljao se tradicijom i njihovom postojavanju i u novim vremenima.
Ako pogledamo kako je izgledao Avdo sa tom belom kapom, tojest Ilirskom.To možemo uporediti sa Odisejom.Pa videti da je i Odisej koristio istu takvu kapu.
Homerova tematika u pesmi je ,,Trojanski rat".Ovde pominjan geograf Vićenzo Coroneli je rekao u 18 veku i nacrtao na svojoj karti da je mesto ,,Trojanske planine",mesto kod Skadra na sredini Balkana.Jedan drugi naučnik,to je bio Danijelo Farlato opisao je u svom studijskom radu da je 1184 godine pre nove ere bio Trojanski rat. On je donosilac rada u kojem stoje navodi da su Iliri ljudi koji žive na celom Balkanu.
Na pitanje o mestu gde je živeo Homer , vrtila se priča da je on poreklom iz oblasti Achaja ,to je bila oblast na samom jugu Balkana kako tvrdi Daniele Farlato .Vreme Homera je postavljeno 300-400 godina nakon Trojanskog rata, na mestu gde su Achajci nakon tog rata imenom nazivani i kao Heleni ili Jeleni, zavisno ko ih je nazivao.Trojanski rat se zbio radi poznate Helene trojanke.Ona je bila devojka radi koje se odigrao Trojanski rat.U vremenu mnogo posle Trojanskog rata svi starosedeoci Acheje su kasnije zvali Heleni.
Helena kao Heleni starosedeoci sa Balkana:
U savremenoj istoriji Grčke je ostalo zapisano da starosedelački narod ili Heleni su najstariji Grci.Međutim više o tome ima ako pogledamo i sami Helenu ,vidićemo i njenu Trojansku izgledom povezanost,pa tako onda stvorićemo i vezu sa poreklom Ilirskim. Što znači da posmatranjem kulture ljudi starosedelaca celog Balkana Ilira ili samo svih Achajaca što je inače i Danijelo Farlato napisao u svom naučnom radu da je Ahaja oblast u sastavu Ilirije.A ako i sami danas pogledamo kako je izgledala Helena, uverićemo se u Ilirska obeležja kao i Ilirsku kapu ,što opet nije slučajnost nego je spojnica posle koje nema sumnje da kažemo da su na Balkanu Iliri stvarno starosedeoci.
Sve što kasnije proizilazi kakva je Helena trojanska,Odisej ili neko drugi tog istorijskog vremena potvrđuju pronađeni ostaci posle njihovog života ,sigurnost u takvu tvrdnju dolazi od sledećeg, narod Balkana se potrudio da umetničkim radovima sačuva sećanje na njih.Nihovi kipovi,statue,poprsja,grnčarije i druge kulturne vrednosti ,čuvaju se na raznim mestima u svetu, po raznim muzejima.Sve to tamo negde, pokazuje nama posmatračima današnjim i priča nam poruku a to je, da su oni svi jednako isti i da su Iliri i da su zbog zajedničke kape koja i danas postoji na Balkanu,te iste kape bele boje oni i njihova kultura na Balkanu bili glavni nosioci života tadašnjeg.Tradicija epskog pevanja uz gusle je tradicija koja se sačuvala i posle 3000 godina od Trojanskog rata a to je bio rat koji se desio na Balkanu.Epskim pevanjem u smislu da ljudi današnjice svedoče sa svojom kulturom kao vezom koju i dalje imaju sa prošlošću.Imaju ono što su imali i njihovi predci pre nekada,naravno zato jer se sve to odigravalo samo na Balkanu.Tačnije ljudi Balkana nekada ,oni koje pominjem -Iliri,njihove stvari koje pokazujem, danas još uvek postoje a njihovo je tako isto i pre bilo.Pa nije samo epska pesma i običaj Balkanski tu je sada i tajanstveni čuvar, saputnik kroz daleka vremena a to se jasno vidi u pojavljivanju sa njima zajedno stoji kapa Ilirska.
Homer svedok o Ilirima:
Od Homera pa do danas dugo je vreme, prošlo je 3000 godina, priča o Trojanskom ratu dobijena od Homera je sada naučno potvrđena i ona se čuva kroz epsku pesmu koja je sada čuvar ne samo epske vrednosti Ilira, nego i čuvar njihove najstarije postojanosti.Homer je najveći reprezent Balkana i ljudi koji su živeli nekad na njemu a zatim i danas žive na Balkanu.Oni nisu nestali.Oni su među nama.
Potrebno je da se bolje zapitamo, kosmo to mi ? Možda smo Iliri?
,,I L I R S K I"
grb
-Ilirskog Pokreta
od 1830-1843 godine
Etničko iseljavanje Ilira sa Balkana
Nakon iznenadne smrti Cara Dušana Nemanjić 1355 godine i smrti nekoliko važnih ljudi starosedelaca, Balkan ostaje bez dovoljno snage da se brani od stranih vojnih nasrtaja na njihov prostor. Stalni vojni upadi i zločini nad civilima načinili su život mučnim i teškim za običnog Balkanskog čoveka. Organizovana vojna prisila na ljude išla je u pravcu njihovog izgnanstva (etničko proterivanje),takva je bila praksa u vremenu od 14 do 18 veka.Skoro svakih 50 godina na različitim mestima na Balkanu zabeleženo je neko preseljenje veće grupe ljudi,nekada celokupnih sela ili gradova.Jedno od zadnjih prisilnih iseljavanja ljudi starosedeoca je prikazano na slici Paje Jovanović -,,S e o b a".Seoba je sprovedena uz pomoć Austro-Ugarske vojske 1690 godine. Jedan od razloga je bivao i dobijanje odgovarajućih Privilegija radi tih preseljenja,prognanici su dobili zaštitu od Austro -Ugarske princeze Marije Terezije.
Ilirska privilegija
Jedna od sačuvanih privilegija je iz 1732 godine od Karla VI izdata Ilirima.Drugu Ilirsku privilegiju je izdao takođe Karl VI godine 1740 ali nju naslednica carica Marija Terezija je potvrdila tek 1743 godine.Šakabenta je iste godine položio zakletvu carici.
Objašnjenje:
Privilegija je davanje prednosti određenim pojedincima ili grupi od strane zakonodavnih tela ili vlastodržca iz odgovarajućih razloga.
Ilirska dvorska deputacija
Ilirska dvorska deputacija (Kancelarija,Poslanstvo ili Ambasada) je imala
puno ime :Ilirska dvorska deputacija za Transilvaniju,Banat i Iliriju
To je bila dvorska ustanova u Habzburškoj monarhiji nadležna za pitanja iz položaja naroda Ilira.
Osnovano je jedno takvo Ilirsko dvorsko predstavništvo 1745 godine, sa sedištem u Beču.
Deputacija(ili komisija) je trebala da brani privilegijom utvrđene interese i prava Ilirskog naroda u okviru monarhije ali je nasuprot tome vrednost iz privilegije je bila umanjena i sužena u cilju podvrgavanja i okorišćenju od taj narod.Te je iste kancelarije nekada su gasene a nekad otvarane u zavisnosti želja Austro-Ugarske monarhije ili Habzburške monarhije .
Tako je primer :
Jedna takva je otvorena 1791 godine ,to je obnovljena Ilirska dvorska kancelarija koja je postojala veoma kratko, zatvorena je 1792 godine .
Ilirske provincije
Ilirske provincije(Napoleonove) su postojale u vremenu (1809-1813),to su prostorne oblasti na Balkanu koje su takvim imenom nazivane u vreme Napoleona i njegove dominantnosti.Pod nazivom :Illyrian provinc se mogu naći kartografski nacrti obeleženih oblasti koje su formirane u smislu ,,Ilirske" provincije a nalazile su se na mestu severnog Balkana.U to vreme Napoleonovog prisustva na Balkanu formirano je 7 regiona.Svaki region je imao svoju upavu u nekom mestu ,pa je Linz bio glavni za Koruški region,Trst za Istarski region,Ljubljana za Kranjski region,Karlovac za civilno Hrvatski region,Senj za vojno Hrvatski region,Zadar za Dalmatinski region,Dubrovnik za Dubrovački region. Te granice, tih regija su korištene u vreme Napoleona a i posle njegove dominacije usmislu političkkog razgraničenja.
Imajući u vidu te Ilirske provincije od tih vremena ime Ilira do danas se sačuvalo na tom prostoru u regionalnom mestu Ilirska Bistrica.Mesto sa imenom ,,Ilirska" podseća i danas svojim postojanjem u Sloveniji.
Danica Ilirska
Danica Ilirska je bilten namenjen Ilirskom narodu raseljenom i raspoređenom po Iliriji(Napoleonova Illirija) i Slavoniji(Vojna krajina).
Danica Ilirska je imala svoje prvo izdanje 1835 godine u januaru ,to je i početak priređivanje tih novina na Ilirskom jeziku.U takvim novinama se pominjao ,,Kraljević Marko" a pisana je misao Dositeja Obradović (1739-1811).Da nebude sumnje novinski bilten je bio namenjen za ljude sa celog Balkana a raseljene na prostor dalje od njenog centra,Kosova,Makedonije i Albanije .
Ilirske narodne novine
,,Ilirske narodne novine " su prvi put štampane 1936 godine radi ilirskog naroda i bile su posvećene Ilirskim narodnim događanjima i političkim informacijama na jeziku Ilirskom.U naslovu svakih novina stojala je jasna poruka obaveštenja:
1- Obaveštenje o vremenu štampanja:
Ovaj list izlazi svaki utorak i subotu.Danica mu se dodaje svaku subotu.Polugodišnja co-najest za Zagreb bez zavitka i pošiljanja 3 fl. sr.-za vanjske u zavitku po pošti 4 fl. --- Predplatiti se može na svakoj e.kr. pošti,kao također u k. pov. Narodnoj Novinarni Ilirskoj.
U celosti je stojao tekst sa leve strane uz naslov ,,ILIRSKE NARODNE NOVINE", kao i uvek na svim brojevima izdatih novina.
2-Obaveštenje za koga se štampaju novine:
Novine naše zovu se Ilirske,jer bi inače morale zvati najkratje ovako:,,Dalmatinsko-horvatsko-slavonsko-dubrovačko-istriansko-koruško-krajinsko-štirsko-medjumursko-podunavsko-bačko-banatsko-serbsko-bosansko-hercegovačko-cernogorsko-bugarske Novine".
U celosti tekst je stajao sa desne strane pored naslova ,,ILIRSKE NARODNE NOVINE" na oštampanim svakim novinama.Ovde je imenovano 17 oblasno geografskih regiona koji su na Balkanu i u kojima živi jedan narod.
Ilirski pokret
Ilirski Pokret je trajao od 1830 do 1843 godine i bio aktivan na prostoru Slavonije(vojna krajina) i Ilirije.Jedna od važnih ličnosti i predvodnik pokreta bio je Janko Drašković (1770-1856) tokom celog njegovog postojanja.
Objašnjenje:
Pokret (društveni) predstavlja zajedničko delovanje ljudi u organizovanom i vidljivom zalaganju izvan državnih institucija i političkih delatnosti.Društveni pokret karakterizira duboki osećaj zajedništva i pripadnosti određenoj grupi ili zajednici.Pokreti nastaju radi ugroženosti grupe ljudi i bitno se razlikuju od drugih kolektivnih delovanja ljudi.
Zabrana Ilirskog imena:
Kraljevskom naredbom Ferdinanda I (1793-1875) je zabranio ,,Ilirsko" ime od te 1843 godine,sa obrazloženjem da kralj zaustavlja korištenje ilirskog jezika.Kralj je hteo da smanji strah kod Mađara te zabranio Ilirizam i ilirski narodni jezik kao i književnost da nepostoji u Ugarskoj kraljevini.
pažnja:
Novine :,,Danicza - Horvatzka,Slavonzka y Dalmatinzka" koje su štampane 1835 na slavonskom jeziku je priređivao takođe Ljudevit Gaj ,sadržaj tih novina se nemože gledati na isti način kao i novine na Ilirskom jeziku a to su : ,,Danica Ilirska" i ,,Ilirske Narodne Novine".
Važne poruke sa :POZIV K PREDBROJAVANJU (poziv za predplatu)
Na primerku ,,Danice Ilirske" iz 1835 u januaru izdate pored obaveštenja da je to ,,prvi tečaj" a to znači odmah da je on od početka zasebna celina .Na istom naslovu stojala je poruka :
,,SLOGI ILIRSKOJ" ,
u nastavku red ispod je obaveštenje o razlogu predhodnog:
,, Narod bez narodnosti jest telo bez kosti ".
Na jednom od poziva za pretplatu ,,Ilirskih Narodnih Novinah" i ,,Danice Ilirske" je stojalo objašnjenje:
,,Slavjanska plemena u najnovie doba kako u političkom,tako i u literarnom obziru pozornost Europe uzbudjuju:
i to ne bez uzroka; jer su s prekrasnimi plodovi narodne izobraženosti suplemenici naši Rusi,Česi i Poljaci svoje polje literarno uresili, i da i mi Iliri, kao najstaria i negda najizobraženia grana slavnoga naroda,sasvim zaostali nismo, radosno će celo slavjanstvo,cela Europa priznati......
..Namera naša dosad bila je - i u napredak bit će - sve grane slavo-Ilirskog naroda,bez svakog uvredjenja posebne narodnosti i verozakona, u jednom,sveobćem ,prekrasnom književnom narečju ilirskom sjediniti, i tim putem u izobraženju narodnom napredovati; zato i iz početka ustav naš narodnim nazvali,zato nameru našu narodnom načinili jesmo, i zato u nadi našoj prevariti se nećemo , ako takodjer i u napredak ustav naš velikodušnomu narodu ilirskomu najučtivije preporučimo , i sve rodoljube dostojnim načinom pozovemo ,da napomenuti naš narodni ustav što perom,što predbrojavanjem sve većma podupiraju."
Za ,,Novine Narodne Ilirske " oni su potvrđivali da će se u njima pisati o temi :
..sve ,što se u političkom obziru važniega i zanimiviega nahodi,što skorie i podpunoma svaki tjedan....
Za ,,Danicu Ilirsku" oni su potvrđivali da će u njoj biti pisano o temi:
"....koja najizvesnije proizvode pesništva, i ine korisne podpaljivaju domorodstva, i umnožavanju prosvetjenosti narodne, i ugodnomu uveselenju namenjene sastavke zaderžava,izlazi svaki tjedan u subotu ..."
Rezultati od rasejanja Ilirskog
-Samostalno na prostoru Vojvodine bio je car Jovan Nenad u vremenu od 1526-1527 godine čiju vladavinu prekida iznenadno njegovo ubistvo.
-Na prostoru Srbije postojanje vožda -Karađorđa 1817 prekida ubistvom njegovim budući knez Obrenović.
-U borbi za oslobađanje od Austro-Ugarske borio se Jovan Damjanić 1848 godine i zbog toga stekao neizmernu zahvalnost od Mađara koji ga danas slavno uzdižu.
-Borba pravoslavne crkve u Sremskim Karlovcima za veći njen značaj i ovlašćenja iseljenog naroda Srbskog.
-Borba Matice Srbske od 1826 za kulturnu i drugu samostalnost Srba u Austro-Ugarskoj.
-Borba Ilrskog pokreta u Zagrebu za ravnopravnost i slobodu ljudi u Iliriji i Slavoniji.
-Borba Matice Horvatcke u Zagrebu.
-Bilo je i drugih, manjih i pojedinačnih akcija, pojedinaca ili manjih grupa, svi oni i ovi pomenuti su zapravo bitni ali ne toliko da su bitno ostvarili oslobađanje svoje grupe ili svih Balkanskih ljudi od degradativne sile koja je proizvodila porobljenu masu ljudi u političku formu novo stvorene grupe nikad ranije postojane.
Bitno je politički pokvaren jezik na obodnim prostorima oko Balkana,pa recimo u Rumuniji,Mađarskoj,Albaniji i Austriji.Još uvek se zadržao potpuno razumno prihvatljiv jezik Ilirski na celom Balkanu i ako je postupno i lagano izmenjen u Bugarskoj,Makedoniji,Srbiji,Bosni,Crnoj Gori,Hrvatskoj i Sloveniji.
To očuvanje jezičkog razumevanja je jedini uspeh koji su uspeli da očuvaju starosedeoci od zatiranja posle svih nametnutih sila da se i to izbriše i promeni ,ta nekada zajednička kultura starosedelačkih Ilira i njihov jezik ostao je do danas na prostoru Balkana da podseća na njih.
Miloš Crnjanski (1893-1977)
pisac knjige ,,Seobe"
aktivni branilac
Jugoslovenstva
i narodne kulture
starosedelaca.
Jovan Skerlić (1877-1914) Idejni zagovornik -Jugoslovenskog zajedništva
Jovan Cvijić (1865-1927)
teme koje je izučavao:
-geografija
-geologijom
-geomorfologija
-etnografijom
-antropologija
naučni tvorac
,,Dinarske" većine i osnivač:
želje o
Jugoslovenskom
zajedništvu
Aleksandar Karađorđević
(orginalno Jovanović)
(1888-1934)
Kralj Jugoslavije
verni pristalica ,,Dinarske"
većine dobijeno znanje od
Jovana Cvijića prihvatio
kao zagovornik
Jugoslovenskog
zajedništva
Ovo su slike ,,Dinarske rase" nastale u velikoj studiji o etnografskoj slici ljudi Evrope u vremenu od 1940 godine.
Dinarsko ujedinjavanje u Kraljevini Jugoslavena
Ilija (Simić)) Garašanin 1
Tvorac je antropogeografije Balkana,opisao tačne migracije,seoske i gradske sredine,tipove kuća i privrednih zgrada,materijalnu kulturu stanovništva,psihološke tipove pojedinih ljudskih grupacia celokupnog stanovništva,narodnu nošnju i obuću.
Sveobuhvatan njegov naučni rad dao je potvrdu kakvih ljudi sve ima kao i zaključak ko su ljudi Dinarski.U Srbiji Dinarski ljudi zauzimaju 3/4 celokupnog stanovništva,to preko Jovana Cvijića možemo jasno povezati Dinarsku kategoriju ljudi sa DNK-I2a haplo grupom ljudi u Srbiji jer obe kategorije obuhvataju istu zastuplenost na geografskom prostoru.
Jovan Cvijić je stvodio naučni rad 1918 u Parizu pod imenom Balkanski svet u kome Dinarske ljude stavlja u noseću priču svoje studije.
Priča iz 20 veka kao priča o Dinarskim ljudima koji dobijaju svoju državu sa Versajskim ugovorom iz 1919 godine uz delegaciju 34 člana najvećeg naučnog tela sa prostora Balkana je priča koja daje najbrojnijem narodu Dinarskom šansu da živi u jednoj državi.
Mihailo Pupin (1854-1935) rođen u Vojvođanskom mestu Idvor.
Mihajlo je poznavao svoje poreklo te znao da je njegov otac .
Dinarska rasa kao pokazatelj Dinarskih ljudi
1930 godine dr. Hans Gunthner(1891-1968) pisac studije ,,Rasne studije Nemačkog naroda".Iz čije studije se izdvaja opis ,,Dinarske rase".
Iako je studija bila velika i sveobuhvatna gde je crpila informacije iz celog sveta ova studija 1940 godine zbog svoje političke note nije dobro prihvaćena a nije ni shvaćena njena saznanja kako treba.Međutim kada su ljudi ,,Dinarski" u pitanju i njihova populacija koju su pronašli istraživači i koje su precizno opisali.
Najvažnije osobine opisa za ove ljude je da su oni najbrojniji na Balkanu,da su rašireni po celoj Evropi.Kada se životne i fičke i izgledne osobine opisno utvrđuju onda se u potpunosti njihovo slaže sa Jovanom Cvijića i njegovim zaključcima donetim mnogo ranije.
Zatim priča o geografu iz Italije i drugom istraživaču ,,Ilirske " populacije a opet o Balkanskoj populaciji.
Zatim sve to njihovo se slaze sa istraživačem o ,,Brsjacima" ili ,,Berzitima" iz 10 veka
,,Pobednik" na Kalemegdanu u Beogradu. Postavljen na mesto 1928 g. Povod postavke je pobeda u Balkanskom ratu,
oslobađanje ,,Stare Srbije".
Ivan Meštrović najveći predstavnik ,,Jugoslovenskog odbora".Umetnički kritičari zaključili su da je Meštrovićev
idealizam ,,rodoljuba" oživeo u svojim skulpturama bogatu i legendarnu istoriju svog naroda.
To crpljenje nadahnjuća iz folklora svog naroda učinilo ga je ,,narodnim idolom". Meštrovićeva izjava :
Moj život ima opravdanje samo ako su moja zamisao i umetnički rad izraz ujedinjenog Jugoslovenstva.
Dinarska rasa u opisu osobina
Dinarskih ljudi na Balkanu
Etnografski Dinarski tip ljudi je prisutan na Balkanu i Evropi ali je u najvećoj meri skoncentrisan u samom centru Balkana.
Na tom mestu su kao najstariji stanovnici pominjana razna imena ljudi.Pelazgi,Trojanci,Heleni,Iliri su samo neka kao najstarija
imena od pominjanih.